Αγάπης Άσκηση

Είναι μια άσκηση που κάνω.

Προσπαθώ να μείνω όσο το δυνατόν πιο πολύ σε αυτή την κατάσταση που λέμε αγάπη. 

Είναι πιο πολύ μια αίσθηση. Δεν είναι κάτι συγκεκριμένο, ούτε περιγράφεται με λόγια. Είναι όμως μια δυνατή αίσθηση. Και είναι και θέμα συγκέντρωσης. Γιατί πολλά συμβαίνουν γύρω. Και κάποιος θέλει δύναμη να μένει στο κέντρο του. Να βρίσκεται και γύρω και στο κέντρο. Αλλά απ'τη στιγμή που λες γύρω, έχεις αναγνωρίσει ήδη ένα κέντρο, και ας το αγνοείς. 

ότι και αν κάνω προσπαθω να μενω σε αυτη την αισθηση. 

Όποιος και να με πλησιάζει, να μου μιλησει η να μου ζητησει κατι, προσπαθω να συγκρατω αυτη την αίσθηση. Είναι αλήθεια ότι μονο μια αισθηση μπορεις να κρατησεις καθε στιγμή, και έχω ανακαλύψει οτι αυτή ειναι ποιο ωφέλιμη για μενα. 

μόλις η προσοχη πάει να ξεφυγει, την γυρναω πισω, σε αυτη την αισθηση. Το μυαλο και το σωμα εχει φτιαξει καποιες συνηθειες. αν ακολουθησω αυτες τις συνηθειες, συντομα βγαινω απο αυτη την αισθηση, ετσι αν τις αναγνωρισω εγκαιρως, μπορω να επιστρεψω. 

όσο το προσπαθω τα καταφερνω, και οσο περισσοτερες φορες το κανω τοσο δυναμωνει η προσοχη μου και ετσι δεν αναλωνομαι σε συνηθειες. 

θα κανω αυτο συνηθεια, να επιστρεφω στην αγάπη. 

Αν γινει και αυτο συνηθεια, θα χασει τη λαμψη του; η μπορεί πραγματικα αυτη η αισθηση να γινει συνηθεια;

προερχονται οι συνηθειες απο τις αισθησεις; οχι τις αισθητηριες, μα τις πιο ευρεις, οπως αυτη που περιγραφω εγω τωρα, αυτη την αισθηση της αγαπης και ότι ολα μα όλα περιβάλοντα απο αυτή. ότι σαν να φοραω μαγικους φακους που όλα τα κανουν να φαινονται με αγαπη. 

έΤσι δες, δεν εχει σημασια, τι κανω, μα πως το κανω

Είναι θέμα συγκεντρωσης.
Μεχρι να δυναμωσει αρκετα ο μυς.

Με αγαπη.
Ο,τι κανω.

Πως θα πλησιασω καποιον, γιατι θα τον πλησιασω. καθε βημα.
Πως θα τον κοιταξω.
Ανασαινω.

25.1.2016